ÖYKÜ // Aldanışın Kalesi 36 görüntülenme

Aldanışın Kalesi

Uykusuzluktan irkilerek:

-Sevgisiz büyüyen bir kızın nefreti kadar doğalım, dedi.
-Bu yüzden acı çekmek çok güzel!

Küçük bir beyincik,tecavüz ve sadakat…Acının moderniteye yenilmesi kadar samimiydi ve bir o kadar da hazin…

İnsancıklar ordusu içinde yürürken,ne kadar da yalnızım! Bir aşk ve bir fahişe: Tanrının uzandığı günahın tek bekçisi. Ne zamandır sana gebeydim: Bir çekiç ve bir bardak dolusu sevinç… Gece,kaygısını satılığa çıkaran birini doğurdu.Benden habersiz efendisinin gözüne bakarak topraksız bir ülkeye göç etti. Sonrasında irkildim: Bir ucube, bir kadın ve bir şeytan…Kayıplar,değerler ve çöküş: İnsanlık…

Can Murat DEMİR



Yorum Yapın

Felsefe Hayat © 2012 Tüm hakları saklıdır. İzinsiz içeriği kopyalamak yasaktır. Köşe yazarları kendi fikirlerinden sorumludur.