aradaki şiirler
hayatın içinden sıyrılan
ama ona âşık olan şeyler
yükselen ateş
karıncalanan avuçlar
seni gösterir
taşlanan her duvar
bileklerindeki izler
beni geçmişe götürüyor
intiharımı çağırıyorum
gece yarısı ekspresi gibi
iki kere gördüm
elinde balon taşıyan
el sallayan
cüceyi
yalnız bir adam seni istiyor
sigarası ateşi ve aşkıyla
kendime kıyma hakkımı geri istiyorum
sana kalacak kadar
hastalıklı aklımla
sapkınlıklar üretiyorum
kanları gördüm
ölümünü izlerken
zarif bir eziyet
teslimiyet
yanına al iki jilet
hayattan nefret ederek
dilimde senden kalan cam kırıkları
affet
kundaklanan çocukları
vicdanımı kaybettim
sayı saymayı unutalı
iyi cümlelerimi özledim
bana sadece ben yardım edebilirim
aynı acıyı çekenleriz
biz siz ve giz
kırılan bir çizgi
yuvarlak bir hattı izler
aradaki şiirler
aradaki hayat demekti
kaynayan bir kazanın
içindeki
affet beni
bunları yazmak içimden gelmedi
çağırıyor sevdiği kızı
bir yağmurun altında
dans ediyor
boynunda
hoşnutsuzluğun sancısı
kanıyor tablolar
sokaklar
haddini aşıyor
yine de ağlatana dek yaşatır mucize
sen gerçeksin
ama ben geç kaldım
sensizliğe
aradaki şiirler
kimliksizdir
kimsesizdir
ve asla söylenmemiştir
Can Murat DEMİR
