emily!
söylemek istediklerini kim duydu
ve neydi içindeki
bunca sesi ve çığlığı barındıran şey
seni ne hale getirdi böyle
emily
gerçek misin
yoksa bir küçük kızın korkusu mu
nedir istediğin
nedir bu halin
ve sen
tanrının mı yoksa şeytanın mı kölesiydin
aklındaki zehirle
beynindeki yarayla
başa çıkamazsın
sen ki kendi kendini yiyen bir canavardın
emily
kalk artık yatağından
ve göster bize doğru yolu
eğilip bükülmüş ellerinle
işaret et bize cenneti
ispatla bize
tanrı nerede
şeytan kiminle
göster bize
neyi yendiğini
emily
zor bir sınavdı seninki
kan kaybederek ölümü bekledin günlerce
ahırda gördüğün o gölge de neydi
fırtınaların içinde uçuşan saçların
sadece bir toz yumağını kaldırdı
söylemek istediklerin duyulmadı
katilin kimdi
emily
kurtulamadın kendinden
oyunlarla
hatıralarla
başa çıkamadın
hiç tanımamalıydın kendini
hiç tatmalıydın acıdan
ölümün getirdiği yalnızlıktan
emily
ne gördün o tırnakladığın duvarda
sonrasında saçlarını yolduğun o garip karaltı
ne konuştun aklındakilerle
tüm hayatını yitirdiğin o dakikalarda
dizlerinin üstüne çöküp kime dua ettin
kimlerle kavga ettin
oysaki sadece küçük bir kızdın sen
kendini tanıyamayan
sıradan bir vücuttu parçaladığın bedenin
emily
mezarında asılı olan güllerin gölgesindesin
kendinden kaçak
ve hala kendini tanıyamayan
sen
gerçek misin
Can Murat DEMİR
