ŞİİR // Karanlığa Şiir 49 görüntülenme

Karanlığa Şiir

karanlık bizi çağırıyor
kuytu bir ölümün kucağına
yataklarımız ateş içinde yanıyor
cehennemin külden topraklarında

çığlıklar bir ucubenin duası gibi
bizi yepyeni bir kılığa sokuyor
ruh taçlandırılmış bir kral sanki
sadakat kendisini kurban ediyor

kara ormanın kızıl rahipleri
kutsuyorlar çocuğu bir nehirde
doğacak olanı bekler cani
canları bağışlar ölüler tepesinde

hadi göster benim ölümümü
senden gelene razıyım
bedenim önünde diz çöktü
çatal dilli bir tanrının son uşağıyım

her şeyi hissediyorum
olacakların habercileri
beni bir dilenci sanıyor
bir peygamber fahişesi

onur çoktan yerleşti
şerrin kadim kalesine
benim ruhum senin sadece
kaçak ve kurnaz bir bilmece

Can Murat DEMİR



Yorum Yapın

Felsefe Hayat © 2012 Tüm hakları saklıdır. İzinsiz içeriği kopyalamak yasaktır. Köşe yazarları kendi fikirlerinden sorumludur.