nefes alamıyorum
içimde büyüyen bir korku
her sokak başında cinayet işliyorum
avuçlarımda öldürdüğüm ruhların tortusu
nefes alamıyorum
aklımda bir kaçış hikayesi
kalbimin atışını hızlandırıyorum
erkekliğimde geziniyor gözlerinin ateşi
nefes alamıyorum
belki de durdu zamanın işkencesi
sonrasında bir ağrı hissediyorum
adını unuttuğum bir vicdanın tesellisi
nefes alamıyorum
çünkü benim olmadığını biliyorum
bana bıraktığın açlıkla
ruhumdaki izlerini siliyorum
Can Murat DEMİR
