mezardan çıkıyor bedenim
sanki ilk günkü gibi taze
hayat dolu tüm hücrelerim
açlığın sesi her yerimde
mezardan çıkıyor bedenim
sanki hiç ölmemiş gibi kalkıyor ayağa
ruhum hiç bitmeyen ateşli bir ritm
mırıldanıyor karanlık sokaklarda
mezardan çıkıyor bedenim
sanki hayatı yeniden yaratıyor
sefillerin arasında kalan benliğim
kadere tükürüp onu yeniden yazıyor
mezardan çıkıyor bedenim
ölümün içine yuvarlanarak
sanki hala o eski benim
yıldızlardan umutlarımı kanatarak
Can Murat DEMİR
