muhtemelen ölü bir adamım
her yanından buzullar sarkan dünyamda
acının uslanmaz müptelasıyım
tutamadığım sözlerim hep yanımda
muhtemelen ölü bir adamım
kendisini hiçe sayan hayalleriyle
unutmaya meyilli yorgun bir savaşçıyım
içime akıttığım zehirli nefretimle
muhtemelen ölü bir adamım
tekrarsız umarsız çığlıklarıyla
sonsuzluğu sayan bir tanrıyım
duasız hiçlikler panayırında
muhtemelen ölü bir adamım
meleklerin hayretsiz gülüşlerinde
çoğul bir yalnızlık taşıyanım
tek başına dolaşan hayaletlerle
muhtemelen ölü bir adamım
gölgesinden korkan bir cinayette
arkasına bakmadan kaçan son kurbanım
ıslak huzursuz kimsesiz caddelerde
muhtemelen ölü bir adamım
çiçeksiz açan her mevsimde
aşkı yeniden yarattım
vazgeçtiğim hayatın son zerresinde
muhtemelen ölü bir adamım
deliliğin nimet sayıldığı ülkemde
tahta çıkan son ölümlü kralım
saflığın dokunulmamış teninde
Can Murat DEMİR
