organlarının kokusunu alıyorum
vücudunun her pıhtısında
özensizce bıçağımı saplıyorum
karanlık tanrısız sokaklarda
organlarının kokusunu alıyorum
kanının ve hayatının neşesini
içime çekip hapsediyorum
benden sakladığın iç çekişini
organlarının kokusunu alıyorum
sallanan ve oradan oraya koşuşan
çığlıklarını artık duyamıyorum
kokun sızıyor ıslak topraktan
organlarının kokusunu alıyorum
kızıl bir horozun şafağında
meleklerin huzurunda sevişiyorum
esmer bir bakirenin ahlaksız saflığında
organlarının kokusunu alıyorum
sarı dolunayın eşsiz ziyafetinde
hayatın adını acı koyuyorum
yolculuğumun son kertesinde
organlarının kokusunu alıyorum
gri nehirlerin beyaz köpüklerinde
yavaş yavaş erkek oluyorum
acının bitmez tükenmez sahillerinde
Can Murat DEMİR
