acıyı çağırıyorum buz tutmuş yüreğime
ısıtıp çoğaltsın diye aklımı bıçaklıyorum
sır tutmayan kirli bir sevgilinin ellerine
mirasım olan nefretimi bırakıyorum
acıyı çağırıyorum buz tutmuş yüreğime
bazen ağlamak iyidir güzeldir diyorum
yani yalan söylüyorum kendime
karanlığın ıslak ve büyülü saatlerinde
acıyı çağırıyorum buz tutmuş yüreğime
sesler yükseliyor sanki tutanamıyorum
ellerin uzak artık yosun tutmuş tenime
aklımda şiir sadece seni yazıyorum
acıyı çağırıyorum buz tutmuş yüreğime
terkedilmiş bir adamı oynuyorum
en zor ve en uzak sahnede
ölümün aydınlık kucağında uyanıyorum
Can Murat DEMİR
