Gece, celladındır avuçlarımda
Gün doğar; ağarır siyah saçları
Zulüm dağlarının doruklarında
Düşer zalimlerin sedef taçları
Heyhat; yine yalnız, yine perişan
Yürürüm zamanın karanlığına
Göğsümde hayalin taktığı nişan
Sanki varacağım İrem Bağı’ na
Dehlizlere gömdüm umutlarımı
Kapalı kapılar ardında kaldım
Sessizlik ısırdı dudaklarımı
Üzüldüm, küçüldüm, korktum, bunaldım
Nurullah Genç
