ruhunla okşa kalbimi
dokun saflığımın var oluşuna
düşünme artık hiçbir şeyi
saçların tutuşsun kara bağrımda
ruhunla okşa kalbimi
bırak tanrı yalnız kalsın
duy sana seslenen iblisleri
karanlık içimizde saklansın
ruhunla okşa kalbimi
her iklimi yaşat bize
hisset aşkımın zehrini
sessizliğin vadisinde
ruhunla okşa kalbimi
ben senin için yaşıyorum
kendisiyle konuşan serseriyi
senin için büyütüyorum
ruhunla okşa kalbimi
ben seninim biliyorsun
ateşinle vaftiz ettiğin erkeği
loş acıya mı hapsediyorsun
ruhunla okşa kalbimi
beni yeniden yaratarak
söküp at mor yelkenleri
çöllerdeki denizleri kurutarak
Can Murat Demir
