aşk; mantıksızlıklar silsilesidir ve bunun duygusal haklılaştırılışıdır mum ışığının aldatması sonucu senin kokunu buluyorum duvardaki gölgelerden  

aradaki şiirler hayatın içinden sıyrılan ama ona âşık olan şeyler yükselen ateş karıncalanan avuçlar seni gösterir taşlanan her duvar bileklerindeki izler beni geçmişe götürüyor intiharımı çağırıyorum gece yarısı ekspresi gibi iki kere gördüm elinde balon taşıyan el sallayan cüceyi yalnız bir adam seni istiyor sigarası ateşi ve aşkıyla  

yanlışların ve zevklerin yüzyılına inancın kaynağına ve kötülüğün tohumuna… yas tapınağı acıyanların değil acı çekenlerin tek sığınağı  

Ben gönlümce yazabilmek için evime çekiliyorum. Kimsenin bana el uzatamayacağı, söz edemeyeceği yabancı bir ülkede oturuyorum. Öyle bir yer ki tanıdığım hiç kimse okuduğu duanın Latince’sini bilmez,hele Fransızca’sını hiç anlamaz.  

Nedir Yahudi ahlakı, nedir Hristiyanlık ahlakı ? Rastlantının suçsuzluğunun katledilmesi, mutsuzluğun “günah” kavramıyla kirletilmesi, kendini iyi hissetmenin tehlike, kendini fizyolojik olarak kötü hissetmenin vicdan kurdunca zehirlenmesi. (…) Çoktan bellidir aslında: Bütün bozukluk insanların “kutsal kitap”a yabancılaşmış olmasındandır. Daha Musa’ya... 

Karanlık… Doğanın en güzel ve en saf bölümü… İnsandan uzaklaşmanın ve kendini dinlemenin en güzel vaktidir. Sakinliğin melodisi ve dinginliğin uğultusu kulaklarınıza inceden bir nabzın gürültüsü gibi sızar.  

Evet! Belki de bir kadının gölgesin de doğdu her şey. Tüm yalnızlığımızı çevreleyen bir anaç tanrıdır gördüğün şey. Korkusuz bir annenin yarattıkları… Gökyüzüne sığar mı sanıyorsun çocukları? Sanki korkmuş bir küçük bebektir, beslenen irademiz. Korkularımızı bir eteğin altında geçer zannederiz.  

Yitik hayaller ve bir mezardır her şeyin açıklaması… Hayat denilen şey bir yalandır çoğu kez. Düşün ve taşın sonuç hep aynıdır; “Hiç…” Bazen düşünmek bile yetmez. Sadece fotoğraf vardır ve siz ve ölüm…  

Ağaçlar ve gökyüzü… Kısa bir özeti gibidir hayatın. Çünkü ağaç dalları hiçbir zaman gökyüzüne dokunamaz ve acizdir bu durumda tüm ağaçlar ve orman. İnsan da böyle değil midir?  

Bir ölümün anatomisi nasıldır sizce? Ben sadece bir taş ve toprak görüyorum nedense. Bir ölümdür sadece bu kadar öz ve saf olan. Bir ölümdür ki o bizi biricik yapan. Eski bir mezar sadece gördüğün, gömülmüş umutlar, yapılacaklar hatta rüyalar…  

Karanlığın ve yeni gelen bir misafirin gölgesinde tanrıyı aramaktan bıkanlar… İşte tam size göredir alacakaranlık, tam size göredir tasarlanan sanatsal intihar… İster orayı ister burayı arzulayın, kesinlikle topu topu bir hayal kalır sadece elinizde.  

Tellere takılan bir uçurtmanın hayallerle ilgisi olabilir mi? Avutan hayaller ne zaman bir engelle karşılaşsa hep hayat kötülenir. Peki insan? Suçsuz mudur?  

Uykusuzluktan irkilerek: -Sevgisiz büyüyen bir kızın nefreti kadar doğalım, dedi. -Bu yüzden acı çekmek çok güzel!  

Hastalıklar sirkine hoşgeldiniz! Sustu… Bir yudum daha aldı kan dolu kaseden ve şunları söyledi: Aşkın içine dalan bir adam ne ister ki? Acı, acı, acı… Türevli ve bir o kadar akışkan acıyı… Adam ve kadın bunu hep istedi, isteyecek  

Siluetler, gölgeler ve hayatın o keşmekeşi… Yanılsamaların izdüşümü… Hangimiz düşündü kendi gölgemizden korkmamız gerektiğini ya da hayatı kaçınılmaz kılanının aslında hayaletlerimiz olduğunu?  

Homurdanan ıslak yalanlarım oldu. Acının tarlalarında yürürken büyüttüğüm sevgilim gibi… Hep 3 kişinin hasadını kaldırdığı tarlalar; katil gelincik sürülerinin cirit attığı karanlık koridorlar…  

Saklandığı kaygan gerçeklerden kaçarak şunları itiraf etti: -İnzivaya çekilmiş bir ruhun son duasıyım! Tırnakları sökülen tanrının eşliğinde ölümünü arayan bir ucubeyim…  

Dünya üzerinde her insan farklı bir karakter barındırır vücudunda, bu adli tıptaki parmak izi gibidir adeta. Bu karakterler aynı hayatı farklı yönleriyle yaşar, fakat pek azı bu hayatı çekip sürükleyebilir, onu yeniden tasarlayabilir.  

“Müzik, her yerde anlaşılabilen, gerçek anlamda ortak olan dildir: Bu nedenle üzerine tüm ülkelerde ve tüm yüzyıllar boyunca ciddi bir şekilde konuşuldu ve anlamlı, çok şey ifade eden bir melodi, kısa sürede tüm dünyaya yayılmaktadır.  

“Eğer müzik akla ve duygunun üst katlarına seslenmemiş olsaydı ona sanat diyemezdik, onu basit gösteri danslarının estetik katına alırdık. Bütün sanatlar içinde, yapısı gereği, insan duyularını en çok avucu içine alan, fiziksel olarak insanı büyüleme gücü en yüksek olan sanattır müzik.