İnsanın çürüyen yüzünde benliği
Bilginin acımasız yüreğinde kini
İnsanı insan yapan nedir?
Küçücük bir aynada ki aksimiz
İçimizin derinlemesine hissettiği
Mutluluk yanılsaması
Aşkın açıklanamazlığı
Ve ölümün bilinmezliği
Her şey kaygan bir sıvı
İçimde köpürüp çoraklaşan
Beynimin durmadan tekerrür eden geçmişi
Öldükçe dirilen bilincim
Birbirine durmadan benzeyen anlar
Hava okyanus vicdan
İçimin toprağında büyütüyorum seni
Koyu renkli beklemekler
Sevmelerim saf çocukça
Gezegen kendini tazeleyen kan
Yalnızlığımın hastalıklı halleri
Senin terkedilmişliğin
Acının rengi; gri ve mat,
Sesinin şiirine özlemim
Ve içimin sancıyan karanlığı
Senin nefretin…

Sevdi Aycıl

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.