Zamanın boşluğuna kürek çeker,
Birbirine yansıyan yokluklar,

Aynı hiçlik görüntüsü
Kıyıdan bakan,
İçimde ki yankı
Duyuyor musun;
Bak yarılıyor zaman,

Ürküntü verir,
asılı kalan,
kendinden geçişler,

bütün şiirler yalan!

Büyünün dürtüsü nerede keşfedilir artık,

Ayaklarım üşüyor
Ruhumu kim örtebilir?

Çırılçıplağım
Soyundum aşırılıklarımdan,
Ölçüsüz ve dengesizim,
Bütün sayıklamalarım sıradan

Sevdi Aycıl

Merhaba adım Sevdi Aycıl. İstanbul’da yaşıyorum.Sosyoloji mezunuyum ama turizm sektöründe çalışıyorum. Hayat uçsuz bir arayış ve derinlemesine bulduğumuz uçurumların kendisidir şiir, iç kazılarımdan avuç avuç çıkardığım sözcüklerle bir dil kuruyorum kendimle bu dilin bir adı yok , doğada ve içimizden yansıyanın bundan haberi de yok.Dünyanın bir taşkınıyım sadece, içimin karanlığında yüzen ışıklara dokunmaya çalışıyorum.Hiçlik dünyasında hafifçe yere doğru süzülen kuru bir yaprağım belkide... Nereden gelip nereye gittiğimi sonsuz akan ırmağın gürültüsüne bıraktım. Ne özde bir varlık, ne geçmişte bir öz , şu anın kendisinde varım. Sevgiyle

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.