kendime vazife çıkararak boşluğa düştüm
değersiz
kavgasız
varlık olmadan
olmam gerekeni oldum
olmamam gerekeni küçümsedim

küçümsediğim bendim
küçümsediğim boşluk değildi
kendime vazife çıkararak
kendi içime düştüm
kendi içimdeki zenginlikten
uzak köylere gittim
çıkarsız
ama düşmanca
anlamsız
ama kindar
kendi kendime düşündüğümde
bazen bir kaçık olduğumu anımsarım
bir deli
uzak, yakınsız bir ucube
kandırıldınız demek içimden gelir
kimsesiz ellerimin yakaladığı varlık
varlık nedir
ki parçalanmış benliktir
benim parçalara ayrılmış yalnızlığımdır varlık
hiçliğimin hatırlattığı şeydir
isimsiz olan olmamış olandır
can bununla yatağında uyuyamayandır
uykusuzluğun verdiği
hayaletlere açılan savaştır
varlığımı bıraktım
o uzak gidilmeyen insansız köyde
ormansız
ağaçsız
yoksuz

kendime vazife çıkararak boşluğa düştüm
kendimi tanıyamayarak
kendimi yadsıyarak
yeniden doğdum
safça
tapınarak değersizliğime

Can Murat Demir

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.