ikizim gecelerimizi tenimize hapsederek verebileceğimiz en iyi cevabı verdik beraberinde devasa bir zararla tutamayacağımız yeminlerimiz vardı ikiz acım sensizlikle büyüyen  

şimdi sadece dolunayın karşısında içiyorum çünkü sen yoksun çünkü ben yalnızlığımı istiyorum ama her nedense beceremiyorum her defasında senin oluyorum  

koptun gittin kollarımdan gelmeyeceksin biliyorum şarkılar yalan söylemez hissediyorum koptun gittin görüyorum ki isteklisin beni yaralamaya gidişinden anlamalıydım düşmanlığını  

hayalet gelinim onu ağzından öptün akan kanlarını sildin gördüm aşkını ispatladın hayalet gelinim safça erkeğine dokundun asilliğini tanrıya ispatladın sen ki  

hayal satıyorum acı çeken herkese yalan söyleyen güzelliğe bir sanat eserinin içinde yuvalanan pisliğe hayal satıyorum görünmeyen çirkinliğe şerrin kapaksız gözlerine estetikler ölümler biçiyorum  

hastayım seni öldürmek geçiyor aklımdan sanrılarım beni kendime çağırıyor hastayım cesedinin başında bekleyen bir âşık ağrılarım her zamankinden daha da sırnaşık  

hafıza günlükleri hayatımın dilendiği her sayfasında kendimi yitirdiğim saflığın dili hafıza günlükleri her sayfasında acının kutsanışı her zaman karanlık olan odaları tek sevgilisi  

görünmeyen yaralarım oldu yaşarken utandığım unutmaya çalıştığım her defasında itilip kakıldığım görünmeyen yaralarım oldu bazen hayatın bana öğrettiği acıların izleri saklandığım karanlığın bana ezberlettiği görünmeyen yaralarım oldu yaşarken seni tanımadan önce yani nefes almıyorken  

gereksiz bir acı üstümde sanki yüzyılın acısı ruhumun secdesinde bir bakirenin kan duası gereksiz bir ağırlık üstümde her nedense özlemim hep acı dolu karanlık sanki hep gözlerimde ceplerimde aşkın zehirli suyu  

fotoğrafını çekiyorum hayatın griliğin ve karanlığın resmini bir aynada kendime gülüyorum sanki hiç görmemiş gibi  

erkeklerin dünyasına hoş geldin gözyaşı yok zannedilen acısız ve duygusuz sanılan erkeğin dünyasına çığlıkların ördüğü aşkların bahçesine hoş geldin  

bir erkeğin gözyaşlarıdır bu aşkına sarılan ve kendisine ağlayan bir erkeğin acının ve başka adamlara öğüt verenlerin müziğidir ben aşkın yeniden tanımını yapmak isterdim içinden acıyı söküp atarak hayata döndürmek yalnızlığı silerek gözlerinden beni koymak isterdim içine ama bilirim ki gereksiz bir istek ve anlamsız çünkü aşk acı demekti acıya tapınmanın... 

emily! söylemek istediklerini kim duydu ve neydi içindeki bunca sesi ve çığlığı barındıran şey seni ne hale getirdi böyle emily gerçek misin yoksa bir küçük kızın korkusu mu nedir istediğin nedir bu halin  

vücuduma dokundum sen aklıma gelirken yağmur değdi tüm sevişken taraflarıma sen yokken vücuduma dokunmak bir ritüel sanki vücuduma dokundum sözsüz ve sessiz yağmur değdi seninle yepyeni bir düşün içindeyken ağlatmadan seni inciterek bunları yapmak  

rüyalarımda deliriyorum her gece seninle yatıp sonrasında bir hayaletle uyanıyorum deliriyorum yazdıklarım boyumu çoktan geçti  

kendi üzerine düşünen bir adam bir müddet sonra şunları yazdı: -delilik böyle başlar ve kesinlikle insanlardan uzak durmalıyım ona göre yazmak deliliğin başlangıcıydı  

Yanılsamaların ve akıl tutulmalarının rehberi, övgüye layık olan deliliğin yaratıcılığına ve en eski, en ulu içgüdülerin hayata kök saldığı dünyaya… dayanıksız olan mahvoluyor melankolinin damarlarında gri karamsarlık bir çocuk doğuruyor kendini hiçe sayan tanrının kollarında  

bir iki üç dört beş ve altı deliksiz uyku istiyorum her yanımı saran kadifemsi korkulara inanmıyorum bir iki üç dört beş ve altı ölümün korkusunu ruhuma sızdırıyorum 1 2 3 4 5 ve 6  

daimi rüyalarım vardı eskiden beni bırakmayan bir sevgili edasıyla her gece nefesimde hayat bulan rüyalarım eskiden çok eskiden rüyaya yatmadan önce uykularımı seçemezdim boşluğa poz vererek kucaklardım toz yutmuş geleceği  

çevir sayfayı ömrünün her karesini kendine benzeterek benim ol bir fahişenin koynundan kurtararak sadece benimle seviş tüm gizemlerinden kurtul çırılçıplak olarak yatağıma gel