en güzel mevsimlerimi kaybettim
acının doğurduğu şu sefil hayatta
özgür bir adamın son nefesiydim
bir dişinin ateşli kollarında

en güzel mevsimlerimi kaybettim
toprak çoktan aldı bedenimi koynuna

aşkınla ölümsüzüm zannettim
gözyaşlarının yalancı tutsaklığında

en güzel mevsimlerimi kaybettim
müzikle yükselen kadife saflığında
ruhumu yeniden doğurur diye bekledim

en güzel mevsimlerimi kaybettim
ormanın sözcüklerini ezberleyerek
yas tutup unutulmayı diledim

en güzel mevsimlerimi kaybettim
yok eden tanrıların izinden giderek
şeytanla bahse girdim
varoluşumu nefesinle zehirleyerek
en güzel sözcükleri dillendirdim

yalnızlığımı teninle törpüledim
en güzel mevsimlerimi kaybettim

 

Can Murat Demir

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.