Hiçbir notanın ve nota birlikteliğinin hiç bir kalpte (tanrıların kalplerinde bile) hissettiremeyeceği, hiçbir halk tarafından dile getirilememiş, aptal yığınlarına anlatamadığım, kutsal kitaplarda dahi açıklanamamış duygularım var.

Kulaklarımın anlamlandıramadığı müzikleri işitmeli kulaklarım, bu duyguyu hissettiğimin farkına varabilmem için… Ve kulaklarımın duyduklarını değersizleştirmeli kutsal zekam, aptal yığınlarının çıkardığı her sesi!

Görünüşü gereği zekam estetiksel güzellikten nefret eder! Şöyle der: ”Kendim için güzel olmalı, güzel denilen, içimde planladığım şeytanlıklara hizmet etmeli güzellikleriniz! Bana hizmet ettiğiniz sürece güzel derim ben size… Çirkin düşmanlarımı güzelliğinizle utandırdığınızda, savaşan askerlerin savaşçı güdülerini onların çirkinliğiyle sevişerek yok ettiğinizde!

Böyle şeyler derken kutsal zekam, aptal yığını koca burunlu insancıklarını işin içine sokar ve koklatır kendinden güzel olan ve çirkinliklerini ortaya çıkaracak olan her şeyi! Oysa benim kutsal zekamı hiçbir güzellik çirkinleştiremez, Osiris’in penisini kıskanmadığı gibi!

Kutsal zekamı tanrısal zekalara kafa tutacak kadar kutsallaştıran şey güzeli de çirkini de benim belirlememdir! Hatta onları yaratma gücüm!

Çünkü, güçsüz bedenler güçlülerin önlerine koyduğu güzel veya çirkini seçerler!

Ben ise seçim yapacak kadar liberal değilim, seçeceğim şeyi kendim yaratırım, subayların korkaklardan askerler yaratması misali! Bu duruma aptal yığınları dayanamaz ve kutsal zekamı yok sayarlar, bedenimin bir şeytan tarafından yönetildiğini haykırırlar, oysa bu aptallar kendi yarattıkları şeytan hakkında bile bilgisizdirler! Şeytan, kendisini yaratana karşı isyan eden bir anarşisttir, bu anarşist, bir kız çocuğu veya çalışkan bir öğrenci gibidir. Öğretmenin gözünde ”güzel” olmak ister ve bunun için şeytanlıklar yapar.

Oysa ben kendi ”güzel”imi kendim yaratırım!

Sizin yoz güzellikleriniz ise çirkinleşmeye başlar benim yarattıklarımın yanında! Bu sürü, suçu, kendi yarattıklarının pis oluşunda değil, onun pisliğini değersizleştiren kutsal zekamda ararlar!

Kutsal zekam!

Dilini bilmediğin şarkıları kendisi için ilahi kılan, güzelin ve çirkinin ötesinde varolan! Şimdi senin sözünle hareket eden bu bedeni ateşe verecekler! Bedenim tir titrerken… Kutsal zekam kahkahalar atar ve şöyle der: “Senin bedeninin yanışı, çığlıklarının aptalların kulaklarında yarattığı korku ve çocuklarının gözlerinden yaş getirecek olan gözlerin! Senin yanışın onların zihnini o kadar etkileyecek ki, kül oluşun bile benim yaratmak istediğim güzelliğin çıkarına olacak! Benim kafamdaki güzelliği onlar yaratacak, ben… Kutsal zeka! En acı şeyi bile “güzel”liğimizin varlığını koruyacak bir olay olarak değerlendiririm!

Ve bu bedenin yakılma nedenini sorgulayanlar, yakanları yaktı, yakılanın izinden yürüyerek!

Niteliksiz Varlık

1 Yorum

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.