İçimin dönüşsüz yolcusuydum
Bir bütünün ayrı parçası
Sessizliğimin dile gelmez sözcüğü
Kim bilebilir içindeki aynaların
Buğulanmış binlerce yüzünü,
Bedenin içine ağulanmiş sınırsız kimliğini,
Tutkunun eylemsel gerçekliği
Ve ruhumun dokunaklı çocuğunu
Avuçla yolculuklarımı
Bütün ayrılıklar ölümdür biraz
Uykulara dalalım
Bisiklet sürelim kurgulanmış duygusuz şiirlerin arsasında,
Başka Coğrafyaları keşfetmenin düşüyle gülümseyelim
Ve sonra kanatılmış kelimeler
İçindeki savaş
Kesik kollar ve bacaklar
Ah kurşunlanmış sözcükler
Ardından gelen ölüm gibi bir özlemeyle
Bembeyaz kesilir ellerim
Dağların eteğinden çözülmüş kil gibi
Anıların tütsü kokusu
Satır aralarından sızar,
Mavi masamda uzun bekleyiş sesleri…

Sevdi Aycıl

Merhaba adım Sevdi Aycıl. İstanbul’da yaşıyorum.Sosyoloji mezunuyum ama turizm sektöründe çalışıyorum. Hayat uçsuz bir arayış ve derinlemesine bulduğumuz uçurumların kendisidir şiir, iç kazılarımdan avuç avuç çıkardığım sözcüklerle bir dil kuruyorum kendimle bu dilin bir adı yok , doğada ve içimizden yansıyanın bundan haberi de yok.Dünyanın bir taşkınıyım sadece, içimin karanlığında yüzen ışıklara dokunmaya çalışıyorum.Hiçlik dünyasında hafifçe yere doğru süzülen kuru bir yaprağım belkide... Nereden gelip nereye gittiğimi sonsuz akan ırmağın gürültüsüne bıraktım. Ne özde bir varlık, ne geçmişte bir öz , şu anın kendisinde varım. Sevgiyle

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.