organlarının kokusunu alıyorum
vücudunun her pıhtısında
özensizce bıçağımı saplıyorum
karanlık tanrısız sokaklarda

organlarının kokusunu alıyorum
kanının ve hayatının neşesini

içime çekip hapsediyorum
benden sakladığın iç çekişini

organlarının kokusunu alıyorum
sallanan ve oradan oraya koşuşan
çığlıklarını artık duyamıyorum
kokun sızıyor ıslak topraktan

organlarının kokusunu alıyorum
kızıl bir horozun şafağında
meleklerin huzurunda sevişiyorum
esmer bir bakirenin ahlaksız saflığında

organlarının kokusunu alıyorum
sarı dolunayın eşsiz ziyafetinde
hayatın adını acı koyuyorum
yolculuğumun son kertesinde

organlarının kokusunu alıyorum
gri nehirlerin beyaz köpüklerinde
yavaş yavaş erkek oluyorum
acının bitmez tükenmez sahillerinde

Can Murat Demir

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.