Bir sureti olmalı bu dilsiz yalnızlığımın
Özlediğim ölülerin yeşermiş bedeni
Toprak altında uzayan saçları gibi bir gövdenin,
Uzuyor benim şiirlerimde
Kendi içimde kayboluyorum
Sesimin lekesi heryere bulaşıyor,
Kimsesiz başlıyorum güne,
Duyguların girdabında sönümlenen ellerim,
Kimselere dokunamıyorum
Kendi kendine yeten imgedeyim
Kendime yetmiyorum,
Varlığım kimsenin eksiği değil
Eksiğim kimsenin tamı değil…

Sevdi Aycıl

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.