Sevgilim, güzel evim, arka bahçem
Bırak dağınık kalsın ellerim sessizliğin sarkacında
Bırak ulu taylar gibi gezinsin ruhum delişmen ormanlarında
Bırak saçılsın alnıma saçlarındaki bin çeşit rüzgar.

Şimdi yitik kuşlar gibi geziniyorum sıfırın boşluğunda
Bir kıyamet oluyor sensiz yürüdüğüm bu kent ve sokaklar
Dudaklarının kıvrımından dökülürken bütün ayrılıkların ilk hecesi
İğdiş ediyor göğsümü rastlantıdaki hakikat ve infilâk.

Sevgilim beni sana çağır
Bıraktığım yerden tut azalan güllerimi
Dağıt yağmurlarını hırçın vadilerime
Dinsin mürekkebi tükenmekte olan hayatımın sancısı.

Onur Koca

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.