sezgilerim parçalanıyor
kimsesiz çığlıkların ortasında
küçük bir kadın beni arıyor
kanla ördüğüm boşlukta

gözlerim dağlanıyor
damarlarımda aşkın kokusu
duvarlarıma çarpıyor
sensizliğin keskin uğultusu

ruhum kararıyor
ıslak bir karanlıkta
gözlerin ateşi aratıyor
acının sağanak yağmurlarında

üzgün bir adam hep seni yazıyor
kadife teninden yapılmış kağıtlara
bitmeyen açlığını kazıyor
sonsuzluğun bilinmeyen lisanında

 

Can Murat Demir

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.