Ruhumun sızıntılarını dolduruyorum rüzgarla,
Beynim kiralık bir katil
Gördüğüm bütün imgeleri öldürüyorum, geriye
Çırılçıplak betonlar kalıyor
Gölgesinin içine uzanıp uyuduğum.
Geceleri çoğaltıyor övgüler diziyorum
Gündüzler yok artık!
Düşlerim upuzun soğuk bir nefret,
Ağaçlar yerlere kadar eğiliyor giderken,
Ve gözlerimi sızlatan sessizlik
Çürüyor; gözyaşı döktüğüm ne varsa
Kendim gibi ölümlü bu aşkta
Yalnızlığın ucuna yürüyorum
Hırstan perişan olmuş gözlerin yanı başımda
Onları görmeye mahkumum
Alaca karanlıkta baykuş misali,
Kalanlar;
Çiçeklerin hatırası
Tutkuları çalınmış kitaplar,
Kimse kimsenin doğrusuna sığmadı
Benze(me) bana
Fikir ahlakları
Konuşkanlar
Varlık bekçileri
Sözcük çöpçüleri
Herkes kendi varoluşunda
Kayıp
gittin,
Rüyaların çok ardına

Sevdi Aycıl

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.