Ellerim yumruktan başka bir şey değil artık.
Bir delik açmam gerek.
Vuruşlar yapmam gerek.
Yavaş yavaş ölü et parçaları yapışıyor içime
ve acımasız bir giysi örüyorlar.

Yarık bir göğüsten keskin bir silah çıkıyor.
Uzun keskin ağzı beni işe çağırıyor
İşte kasların iciğini ciciğini çıkaran
Usuldan yaprak yaprak tarazlayan ben.
Ey etin ve tenin verdiği zevk!

Mavimsi yumuşak kıkırdakla donanmış kemikuçları
fışkırıyor yarların dışına
Anüsüm kalas yutan fırına benzer vajina gibi.
Kazı yapanlar bulurlar hep iştahlarını
Kıçımın kılları
Yapışkan sıcak bir bataklıkta yüzer.

Zincirinden boşanmış doğa yalnız hakaretleri düşünür.
Kudurmuş bir tepecik üstünde, sivri kemikli bir çalılığın yakınında
canlı erkek organı çiçekler güçlü bir sperm kokusu yayarlar.
Bu çiçektozuyla dolu burun deliklerim
can atıyorum esriten kokuyu benimkiyle karşılaştırmaya.

Pascal Cole

www.ayrinti.net’ten alıntıdır

Bazı yerel gazetelerde ve The Parlemento Dergisi‘nde köşe yazarlığı ve haber editörlüğü yaptı. Yazılarını Mavi Melek Edebiyat Topluluğu, Düşünbil gibi dergilerde yayınlama fırsatı buldu. Siyaset Felsefesi, Din Felsefesi, Dinler Tarihi, Okültizm gibi konularla ilgilenmekte. 2009 yılından bu yana felsefehayat.net'in (kurucu) editörlüğünü sürdürmektedir.

1 Yorum

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.