Merhaba,
Ben bendim biraz, kırılmadan önce.
Gökyüzü maviydi ve uçurtmam beyaz.
En büyük hayalimizdi sevda.
Merhaba,
Ben bendim biraz, senden önce.
Tanrı sadece vermişti gökyüzünü,
Ben boyadım maviye.
Merhaba,
Ben sendim biraz, kırılmadan...
Ellerin başkasına değdiğinden beri,
Başkası için aldığın o ilk nefesten beri,
Başkasına gülümsediğin,
Seneleri umarsızca yakıp yıkıp gittiğinden,
Başkasına sarıldığından beri,
Bıraktım tüm edebiyatı..
Şimdi sana nasıl hitap etsem,
Nasıl yere...
Rakıda nöbet tutuyorum dönersen sohbetim ol
Hatırladığım her gün sevgilim
Unuttuğum her gece dayanılmaz ağrılar ol.
Dudaklarım titrerse sevgilim
İçimde bir avuç mutluluk ol.
Kederlenirsem, sevgilim
Canıma tak ederse dumanım...
bir sebebi yoktu bu yazının
bir anlamı olmadığı kadar
anlamı olmayan şeylerden kaçarcasına yakınlaşıyorum
onlara delice bağıran ben değilim
zaten içimdeki gerginlik bazen yok oluyor
o ses
ama ne zaman...
Peki ya bağımlı olmak.
Bu bir hastalık.
Bağımlı olmak kendi varlığını reddetmek, kendini yok saymak. “Onsuz yaşayamam” tümcesi de bu durumun iğrenç yansıması. Kişi kendini sevemediğinde...
