soğuk havayı içime çekiyorum gri bulutların nemli yoldaşlığında
adımı unutuyorum
soğumaya yüz tutmuş mezartaşlarında
seni arıyorum
her defasında akıllanmayarak sayıklayarak

yine aklıma geliyorsun aşkın bitmeyen kızıllığında
küllerimi savurma hemen ne olur
sana tapan erkeğinin paslanmış okyanusuna

çıldıracak gibi oluyorum bazen her rüzgar bana doğru kükrüyor sanki
ve her mevsim biliyor senden kopamadığımı
bu çok mu kötü yoksa aşkın bir nimeti mi bilmiyorum
seni sevmeye devam ediyorum saçmalamadan ve cümle kurmadan

soğuk havayı içime çekiyorum mavinin siyaha aktığı gecelerde
deniz fenerinin kaçak aydınlığında silüetini siliyor sinsi şeytanlar
görüyorum
ama korkmuyorum bu kez
çünkü ben bir tanrıçayı seviyorum

Can Murat Demir

4 YORUMLAR

  1. Bu şiiri yazdığım günü ve beni ziyarete geldiğin gün çektiğim resmi unutamam. Hepsi ayrı ayrı hatırımda.
    Ne diyeyim ki iyi ki benimsin, varlığın varlığımın gerekçesi oldu bile.
    Şu an hala 14 Şubat sevgililer gününde bir varlığın, bir kadının adını kutsal saymanın gururunu taşıyorum.
    İyi ki varsın sevgilim.

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.