Dünyaya hiç gelmemiş olsam
Ne eksik kalırdı bu hayatta
Varlığım varlığım ne işe yaradı ki…

Zamana karşı bu yarışı kim kazandı
Dilek taşını kim buldu oturduğu yerden

Yağmur yağıyor şimdi, tıpkı çaresiz çocukluğum gibi hüzün dolu,
Tuhaflık bende galiba
Var mı hayatı benim kadar sevmeyen
Kader dediğimiz şey, hayatlarımızın tuzağıymış meğer…

Kapı açıldığında bazılarımız içeri giremedi
Saçları bozulmuş siyah – beyaz fotoğraflar gibi,
Hayatta değişmeyen tuhaf düşler vardı
Zamanı durmuş hayatlarıyla bekliyorlardı
Ağzını açmış beynimin labirentlerinde
Sonu olmayan geleceğe doğru yürüyorum şimdi

Yarısı gündüz, yarısı gece işte hayatın
Tıpkı ikiyüzlü insanlar gibi…

Bence her şeyin sonu ağlamak
Şeffaflığıyla beraber damlarken içime
Ölümün tadını alıyorum sessizce…

Haldun Yıldız

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.