Yaşadın bir küheylan gibi dağları denizlerin ötesine aşarak
Açlıkla koydun zulmün üstüne efkârı
Sen ey ulu ozan çıngar yüklü Spartaküs
Atının sağrısında mahmuzlayarak umudu
Geçtin suskunlar arastasından çığlık çığlığa
Senin sesindir şimdi dalga dalga yürüyen ordu
Açlığın pençesinde hırçınlaşan kavi gök senin sesindir
Anlat, şafağın ardında güneşi perçinleştiren umulmaz ellerinle
Anlat, umutsuzluk koyu bir uğultu gibi çökerken evlerimize
Göğe yükselen haklı öfkemizi!
Sen ey göçmen kuşları uysal sulara taşıyan savaşçı
Berkittin haklılığınla kavganın onulmaz güzelliğini
Tanır soluğunu artık geçit vermez sıradağlar
Varılmaz bir kent olur kehribar yüzün.

Onur Koca

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.