Yaşadım, beyhude bir yakarış olarak aktı dalgınlığımdan hercai günler
Çırpınıp durdum karanlığa addettiğim sınırlar arasında.
Kirli ellerimle okşardım oysa gecenin bağrında büyüttüğüm geyikleri
İnce bir sızı olurdu dağlarda büyüttüğüm tebahhur çiçekler.

Şimdi aklım şeydâ şeydâ uçurumlardaysa
Lime lime edilmişse geçmişim
Ağzımda mayhoş bir küfür gibi duruyorsa zaman
Aşk’tan ve ziyândan başka zırh takınmamışsam ölümler arastasında
Nasıra’lı İsa’ysa çarmıhta gerilen ruhum
Dağlama kalbim!
Yarar yok târumar olmuş bahçelerden
Bunca yolun tozuyla yorulmuş kalbim.

Onur Koca

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.