İçimin yararlıklardan yükseliyor hüzün
Hangi aklın küçülmüş gölgesi bunlar?
Kalabalıklarda hep bölük pörçük ruhum
Tamamlayıcısı olamadın,
Beynimde ki
köksüz boşlukların…
Doğada yeşeriyor her şey
Ve yalnızlığım sadece bana yetiyor,
Neyi aradığımı bende bilmiyorum
Gizemli bir yolculuk bu,
Hazzın yaratttığını gözyaşı mı temizler?
Mutluluk,
İçte kaybolunan acılardan mi doğar?
Gözlerin rengini yitiriyor
Ruhum sözcüklerini,
Sözcükler
Tek tek sesini yitiriyor,
Dilinde melodisi bitmiş ıstıraplar
Göremiyorsun körlüğünü!
Baktığın yerde kurumuş yıldızlar
Yaşamın tazeliği
yeşil bir yaprak kokusu
Çilek bahçelerinin,
Sonra kuru bir dal
Sen ve ben
Hepsi bu…!

Sevdi Aycıl

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.