Gökyüzü sesli, sen sessiz.
Sen kokusu ölüm duyuyor bir anda,
Toprak oluyor, ıslak çimenlerin yetiştiği..
Göz korkutuyor cismin,
Yüreğin akıyor kalbimden,
Sen oluyorsun, sen ölüyorsun.
Küfür şimdi en bozuk ağızlarda,
Koca...
Kapanmayan bir kaç yaram var.
Tekrar tekrar kanayan,
Ve inançla, aylarca,
Evet tam 10 ay önce girdiğim ve
son kez dediğim bu savaştan,
Tekrar yalnız ve mağlup çıkıyorum.
Bunca yıl...
üzerimizde hafif bir gökyüzü;
yıldızlara perde…
bir geçişin iki ayrı yansımasında,
aydınlıktan, karanlıktan yüzü…
üzerimizde hafif bir esinti;
rüzgar unutkanlığında,
belki geride kalan parçalarında.
bir yağmur savrulurken,
üşümek kadar doğal amansız sevda…
sözsüz...
