Gökyüzü sesli, sen sessiz.
Sen kokusu ölüm duyuyor bir anda,
Toprak oluyor, ıslak çimenlerin yetiştiği..
Göz korkutuyor cismin,
Yüreğin akıyor kalbimden,
Sen oluyorsun, sen ölüyorsun.
Küfür şimdi en bozuk ağızlarda,
Koca...
Gece buğusunda bir adam,
yürüyüşü gün aydınlığından kalan.
Kucaklaştığı gökyüzüne yoldaş yıldız ışıltısında bakışları ile, tarifsiz bir hal alan gök kubbenin heybetine hayran.
Nasılsa gözden kaçacak, nasılsa...
Çocukluğum sanki onun göğsünde kabarmıştı.. Sınırlarımı aşarcasına huzurluydum. Kokusu ciğerlerime öyle işlemişti ki, sanki herkes onun gibi kokuyordu...
Gitmemesi gerekiyordu...
İkimizin de tek dileği buydu.
Ama elimizden...