Gece ve Özbenlik, Serdar Bayraktar’ın mısralarında toplumsal kimliklerin soyunulduğu, aynadaki suretlerin meçhul fısıltılara dönüştüğü karanlık bir yolculuğa çıkıyor. "Kimliksiz gecelerden" geçerken taş zeminin soğukluğunu...
gözler çaresiz açıldı, kimisine aydınlık kimisine karanlık.
yine de adı yüzyıllardır uyanıştı…
söz söylemek içindi tutulan nefesler, haykırışlara yetmedi!
gün aydınlığında da, karanlığında da bir garip buğu...
Tükenmiş Kelimeler, Serdar Bayraktar’ın modern bir ağıt niteliğindeki dizelerinde, Ahmet Selçuk İlkan’ın lirik mirasıyla buluşan bir iç döküştür. Geç kalınmış aynalar, kirli çocukluk elleri...
"Tek Bir Suret", Serdar Bayraktar’ın dizelerinde yalnızlığın kalabalıklaştığı, aklın sustuğu ve sadece "O"nun konuşmaya başladığı o eşsiz anı tasvir ediyor. Şehir, gecenin buğusuyla birine...
