Bu metin, ışık metaforu üzerinden kalp ve akıl arasındaki epistemolojik ayrımı tartışmakta ve algının hem duygusal hem de rasyonel düzlemde nasıl farklı biçimlerde yapılandığını...
akşamım, sabahım
günüm, günlerim var.
ve “O”
acıkan, doyan
ama acısı duyulan anlarım var.
ve “O”
yollarım, yolcularım
hallerinden memnun cam kenarındakiler,
arta kalan camda gördüklerim var.
ve “O”
uzak, yakın mesafelerim
sessiz, sedasız sohbetlerim...
