Gidiyordu..
Kalbinden gidiyordu.
Yavaş yavaş farkettirmeden,
Yaşanacak onca şey varken..
Buse biliyordu, farkındaydı.
Sesini çıkarmıyor, sadece seviyordu..
Yaşanacak şeyleri yaşamaya çalışıyor..
Çabalıyordu..
Önceki filmi Buse bitirmişti, bu sefer Güney'in bitireceğinden emindi ama...
Sana okyanusları vaat ettim, ırmağı tercih ettin.
Şimdi kimler kalbini emanet ediyor sana?
Bu yolun dönüşü yok, kaçışlarına son ver sevgilim.
Koca yaz bitti, kış bana yine...
Yalnızlık çok konuşmak mıdır? Çok susmak mı?
Kendi başına çok konuşmaktır bazen.
Ve belki hep çok susmak.
Öyleyse Tanrı bize sesini duyuramadığı için mi yalnız?
Yalnızlık Tanrılaşmak mıdır?
Tanrı...
Göz bebeklerimden kalbime düştün. Orada kal! Kal ki; oksijenim ol. Kal ki; tanrım yapayım seni. Sen kokayım buram buram. En acımasız zamanlarda sana sığınayım....
Kalp bakireliğinin yanında seri bir cinsellikle bir kez daha kırılmıştı kalbi. Her ilişkisini piyanonun tuşlarına benzetiyordu. Her ilişkisini aşk sandığında daha sert notayla karşılaşıyordu....
