her gecikmiş intihar bitmemiş bir sanat eseridir
ölümse aralıksız bir mecburiyettir

kederle izliyorum yoluma çıkan ruhları
her biri yalvarıyo sefilce
uçuşuyor kimsesiz hayaletler
bir insan ömrü mesafesinde

gözlerim kararır geceyle olan arkadaşlığımda

ve hep kana bulanır gri gökyüzü
taranmış saçlarının gölgesinde

kara limanlara demirleyen ucubeler gemisi
saflığı arıyor insan kabilesinde

içimde çılgınca patlayan bomba toprağa inat
işte böyle zamanlarda unutuldu
hem tanrı hem sadakat

oyuncakların dünyası kupkuru itaat

sonu yazmak kolaydır cehennemin duvarlarında
peygamber can çekişir
safsatanın kucağında

değerler hep aklımı kurcaladı
susuzluğun kıvamında hayatı tercih gibi
her doğru önceden müjdelendi

olmak en büyük sebep
dünya ise yarattığımız en büyük işkence

bana ilham ver ey fahişe
cebinden çıkar bütün umutlarını
ihtimal en büyük mucize
aldanma sakın fırtınalı gökyüzüne
küfre doğan meleklere
çanlar kimin içindi
ama bil ki bu sessizlikte
kimse yaşayamaz

Can Murat Demir

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.