Son Ol!

Mine Saka’nın bu lirik metni, felsefe kavramını mantıksal bir analiz nesnesi olmaktan çıkarıp, onu bir “Varlık Sığınağı” ve “Cennet Ontolojisi” olarak yeniden kurgular. Metin, sevilen kişinin yüreğini sadece duygusal bir alan olarak değil, dış dünyanın soğukluğuna karşı tek gerçek “mekân” (Topos) olarak tanımlar. Aşağıda, bu metin üzerinden FELSEFE kavramını, Bütünleşme Metafiziği ve Aşkın Fenomenolojisi ekseninde ele alan en üst düzey teknik ve entelektüel yapılandırma yer almaktadır.

Kalbine dokunabilmeme bile ihtimal vermiyorken, daha fazlasını yaptın; beni kalbine aldın. Bu da yetmezmiş gibi aşkı yaşatıyorsun. Sadece elinden tutmak isterken ben, yüreğini açtın bana. Burası çok güzel, sevgilim. Yüreğin kocaman. Beni burada hiç yalnız bırakma olur mu? Sıcacık burası. Sensizken üşürüm. Beni burada yalnız bırakma ihtimalin bile üşütüyor, sevgilim.

Sen hep kocaman gülümse bana, sevgili.
Hep sıcacık gülümse ki yalnız kalmaktan korkmayayım.

Düştüğümde hep yanımda ol, sevgilim. Ol ki, sadece elime değil, yüreğime uzat elini. Sonra sen düş ve ben sana elimi uzatmayayım. Yüreğimle kaldırayım seni. Sonra “biz” hep düşelim. Aşkımız kaldırsın bizi. Sonsuzluğa giden bu yolda hep düşelim. Ama sen hep yanımda ol!

Hayal dediğim her şeyin gerçek olduğunu göster bana, şu an olduğu gibi. Kalbimi nasıl çaldığını anlat. Sensizlikten niye bu kadar çok korktuğumu anlat bana! Anlat ki sensizlikten daha çok korkayım. Ve sana baktığımda neden cenneti gördüğümü anlat. Anlat ki, insanlar cennette nasıl yaşadığımı sorarlarsa, onlara verecek cevabım olsun.

En önemlisi, bana hep aynı bak, sevgilim.
Hep AŞKla.
Hem aşkla hem “sen karışma, ben her şeyi hallederim” edasıyla bak.

Yüzünden hiç gitmeyeyim. Elimi de hiç bırakma. Önceden olduğu gibi öperken bile bırakma. Yine umursama beni. İlgilenme benimle. Üzüleyim ben. Sonra her zamanki gibi gel, “Aşkım, saçmalama, değer vermesem bu kadar uzamazdı” de. Sevineyim ben. Yaramazlık yapıp kaçan çocuklar gibi sırıtayım karşında. Sonra sen kalbimi aldığın gibi, başımı da iki elinin arasına alıp -alnımdan öp-. Sen bir şey söyleme, ben anlayayım. Cennetime bakayım.

Ve:

“İlk değilsin ama SON OL” diyeyim. Ve sen bir kez daha sev beni. Bende hep cennetim de kalayım.

Seni Seviyorum.

Mine Saka