Felsefi şiir dünyasında bazı duygular, biyolojik sınırların ötesine geçerek varlığın temel bir parçasına dönüşür. Can Murat Demir’in “Bir Zaman Yolcusudur Acı” adlı eseri, acıyı mekânsal bir hüzünden çıkarıp zamansal bir sürekliliğe hapsediyor. Bir Düşünce Platformu olarak, acının hafızadaki yolculuğunu; bazen yaramaz bir çocuk, bazen de “aileden biri” gibi tanıdık bir silüet olarak karşımıza çıkışını bu felsefi derinlikte inceliyoruz.
bir zaman yolcusudur acı
onunla her karşılaşma garipliklerle doludur
hiç tanımadığını zannedersin
o ise inadına seni bekler
aileden biriymiş gibi
bir zaman yolcusudur acı
gündüzden yorgun gece hep onu düşler
eskilerden ıtırlı bir melodi
bir zaman yolcusudur acı
bir sevgilinin ardından bakar gibi
ruhunu alır gider
bir zaman yolcusudur acı
yaramaz küçük bir çocuk gibi oynar dışarıda
kirletir yüreğini
bir zaman yolcusudur acı
onunla her karşılaşma garipliklerle doludur
hiç tanımadığını zannedersin
o ise inadına seni bekler
aileden biriymiş gibi
Can Murat Demir
“Bir zaman yolcusudur acı” güzel bir tanımlama olmuş şairini tebrik ederim. Diğer taraftan zaman yolcusu acı kimi zaman da yol arkadaşı olur. Gittiğin her yere seninle gelir.