Bilinçli Teslimiyet ve Biçimler Levhası, Serdar Bayraktar’ın perspektifiyle, insanın dayatılmış statülerin ve anlamsız ayinlerin ötesine geçerek kendi gerçek bilincine erişme çabasıdır. Bilinç ağında örülen her gelişimin, zamanın savurucu etkisine karşı bir direnç noktası oluşturduğunu savunan bu metin; bizi “telaşlar yüzünden görülmez olan gökyüzünü” yeniden keşfetmeye davet ediyor. Doğru izleri takip edenlerin ve bütünlüğü parçalardan toplayanların manevi yolculuğunda, yansımalarımızın farklı boyutlardaki anlamını kavramak mümkün mü? Hoyratça ihlal edilen sınırlarımızdan sıyrılıp, unutulmuş sesleri yeniden duymak için “biçimler levhasının” ötesine bakmaya hazır mısınız?
Bilinç ağında örülen gelişim, farkındalıkların artması ve doğru şekilde yaşama uyarlanmasıyla hayatsal bilincimizde kat edilen mesafelerin doğru izleri taşımasına sebeptir. Konular bazında bilinç, seçimlerimizin belirli dişlileri daha güçlü kılarak geliştirdiği, aynı kurallara bağlı çoğunluğun kendi düzleminde hareketlerini devam ettiren sistemdir. Kişi algılayamadığı örgünün gerçek bilincine erişebilmek için, doğru şekilde bilinçlenmemiş ruhların savruk sesleriyle son derece ciddi yıkımlarla yoluna devam etmek zorunda kalır…
Belirlenmiş yaşam dayatmalarının getirdiği biçimsiz statüler ve bu statülerin etrafında yapılan garip ayinler, duyulması gereken sesleri örten perdelerden ibarettir… Kişi doğrular ekseninde yol alabilmek için bütünlüğü belirlenmiş parçaları toplarken, göremeyenler için de işaret etmelidir. Biçimlenen bedenlerin manevi yolculuğu zaman denilen meşgaleyle savrulurken, öncüler ve takipçiler her detayı görerek hareket etmek zorundadır…
Kendimizle dahi baş edemezken, bilinçli teslimiyet ancak biçimler levhasında görünen yansımamızı farklı boyutlarda da anlayabilmemizi sağlayacaktır. Döngüsünü fark etmediğimiz fakat zorunluklarıyla baş etmeye çalıştığımız gerçeğin çok uzağındaki meşgalelerimiz, hoyratça ve sınırlarımızı sürekli ihlal eden tavırlarla anlaşılmaz hallere bürünmektedir… Dünya (mız), tek tek yok olan kanatlarımızda olduğundan, olması gerektiği bilincinden uzak gözbebeklerimizde çoktan anlaşılmış ve çoktan unutulmuştur… Ne çok telaşımız yüzünden gökyüzü görülmez olmuş, aktarılacak her ses unutulmuştur…
