Mabedimdin belki
Belki de bir inançtın, bir dindin...
Cennetlerden kovulmuştun, günahkardın...
Bir kaç sigara içiminde bitiriyorum geceleri,
Gerisini hatırlamıyorum, ama sen yoksun,
Ellerim yok, onlarda sende ama sen yoksun
Kitlesel...
yalnızlık
"seni seviyorum"lu cümleleri
fahişenin göğüslerinde öldürecek kadar ağır
ve
sevişirken tanrının adını anacak kadar asidir...
Beni neden hiç aramıyorsun? Gerçi arasan da ne konuşacağımı bilmiyorum, her zaman yazarken...
Rakıda nöbet tutuyorum dönersen sohbetim ol
Hatırladığım her gün sevgilim
Unuttuğum her gece dayanılmaz ağrılar ol.
Dudaklarım titrerse sevgilim
İçimde bir avuç mutluluk ol.
Kederlenirsem, sevgilim
Canıma tak ederse dumanım...
Ellerin başkasına değdiğinden beri,
Başkası için aldığın o ilk nefesten beri,
Başkasına gülümsediğin,
Seneleri umarsızca yakıp yıkıp gittiğinden,
Başkasına sarıldığından beri,
Bıraktım tüm edebiyatı..
Şimdi sana nasıl hitap etsem,
Nasıl yere...
Peki ya bağımlı olmak.
Bu bir hastalık.
Bağımlı olmak kendi varlığını reddetmek, kendini yok saymak. “Onsuz yaşayamam” tümcesi de bu durumun iğrenç yansıması. Kişi kendini sevemediğinde...