Dimmu Borgir – Abrahadabra: Bir Devrin ve Norveç Black Metalinin Hazin Sonu

Dimmu Borgir’i çok zamandır dinlerim. Benim zamanımda piyasada bir Dimmu vardı bir de Cradle of Filth… Bazılarına göre Dimmu, black metal piyasasında hep ikinci sırada kalmıştır ama ben hiçbir zaman onu ikinci olarak görmemiştim, Dimmu benim için hep bir numara olmuştur. Bana göre Cradle biraz daha şovmenliğe oynayan bir gruptu… Neyse şimdi konu bu değil… Konumuz, grubun, yani Dimmu Borgir’ in yeni albümü olan “Abrahadabra

Şimdi geçmiş zamanla konuşmam gerekiyor çünkü Dimmu’nun bu albümünü dinledikten sonra bütün fikriyatım kaydı. Neden mi? Çünkü albümün tam olarak amacını anlayamadım. Bunca yıldır dinlediğim bu müzikten tiksindirecek kadar soğuttu beni bu albüm. Dimmu’nun durumu gerçekten de içler acısı… 2007’deki “In Sorte Diaboli” albümüyle biraz bocalayan ama yine işi kotaran grup bu kez gerçekten çuvallamış. Küreselleşme ve popülariteye göre davranan grup üyeleri ve yapımcılar bu olayı o kadar abartmışlar ki ortada ne black metal öğesi kalmış ne de gruptan bir eser kalmış.

Metal müzik mahvolmanın eşiğinde, arkadaşlar. Bunu görmemek aptallıktır. Modern dünyaya yüzünü dönen ve kendi çapında evrimleşen, evrimleştikçe de çuvallayan metal müzik, bu albümle ne kadar berbat bir hâl aldığını tescillemiş. Yıl 2010 ve karşınızda yozlaşan tavrıyla “Abrahadabra“…

Parça Parça “Abrahadabra” Analizi

dimmu-borgir-abrahadabra

Albüm ilk olarak girişte harika bir senfoniyle beni umutlandırıyor. Klasik bir black metal geleneğidir bu. Ve ben Dimmu’nun bu geleneği yaşatan nadir gruplardan biri olduğunu da söylemeliyim.

Born Treacherous ve Kaybolan Enstrümanlar

Ancak 2. parça Born Treacherous‘ta bütün umutlarım söndü. Çok iyi bir davul kombinasyonu olmasına rağmen, bu parça da bana göre sınıfta kaldı. Çünkü ne vokali ne de enstrümanları, senfoninin baskınlığı yüzünden, dinleyemedim. Geri vokaller de dahil olmak üzere, bütün atmosfer bu senfoninin ardında gizlenmiş sanki. Boğulan müzikte yalnızca senfoniye eşlik eden klavye tertibatını duyabildim. Güzel bir şarkı olabilirdi ama Born Treacherous da bütün albümde olduğu gibi elektronik efektlere yenilmiş ve öylece sinip kalmış. Shagrath ise bu kez vokallerini daha da geri plana atarak misyonunu değiştirmiş gibi.

Gateways ve Yapay Vokal Atmosferi

3. Parça Gateways. Farkı yok diğerlerinden. Arka planda sürekli homurtu halinde yapay bir vokal dolaşıyor; yapay diyorum, çünkü bu her hâlinden belli. Bu parçada da klavye ağır basıyor; ben klavyeye bayılan biri olarak böyle bir konsept görmedim. Sanki bütün grup üyeleri bir ağızdan marş söylüyorlar. Bütün şarkılar bu tarzda mahvedilmiş, bu yüzden 3 şarkı yol göstermeye yetti bana.

Norveç Black Metalinin Yozlaşması ve Saf Sesin Kaybı

17 yıllık varoluş tarihinde bu albüm Dimmu’nun yaptığı en berbat albüm diyebilirim. Açıkçası ben, For All Tid, Stormblåst, Enthrone Darkness Triumphant gibi albümlerden sonra bu albüme osuruktan bir albüm derim. Çünkü bu albümde Norveç black metalinin içindeki o samimiyet ve saflık kalmamış. “Abrahadabra” gerçekten de hezimet dolu bir albüm ve kesinlikle metal müzikteki o içi boşalmışlığı simgeliyor.

Baş ağrısından başka hiçbir şeye mahal vermeyen bu albüm özü itibarıyla bir koro çalışması edasında. Genel itibarıyla kötü bir sound; dinleyebilmeniz için klasik Batı müziği eğitimi almanız şart. Çünkü Dimmu, o kadar güzel enstrümanları o kadar kötü bir altyapıda sunmuş ki sanatsal açıdan hiçbir enstrümanı dinlemeniz mümkün değil. 11 ay gibi bir sürede ortaya çıkarılan bu albüm, Dimmu için talihsiz bir süreci de ihtiva ediyor. Bir zamanlar Norveç metali denilince akla gelen ilk grup olan Dimmu Borgir, “Abrahadabra” ile popülerliğe yenildiğini ve Norveç metalinin de yavaş yavaş öldüğünü bize duyuruyor.

Son Söz ve Alternatif Dinleme Önerileri

Black Metal seven biri olarak size tavsiyem, bu albüme karşı ümit beslemeyin ve sakın merak etmeyin. Ve yine size tavsiyem şudur ki gidin, Burzum, Marduk, Gorgoroth, Satyricon (erken dönem) falan dinleyin. Böylelikle hem kendinize iyilik etmiş, hem de bu müzikten soğumamış olursunuz.

Eğer yine de dinleyeceğim diyorsanız, “Abrahadabra” şarkıları:

1. Xibir
2. Born Treacherous
3. Gateways
4. Chess With The Abyss
5. Dimmu Borgir
6. Ritualist
7. The Demiurge Molecule
8. A Jewel Traced Through Coal
9. Renewal
10. Endings And Continuations

Tür: Symphonic Extreme / Melodic Black Metal
Ülke: Norveç

Can Murat Demir

6 YORUMLAR

  1. bunun bence en buyuk nedeni endistüriye boyun eymek onlar ne diyosa bunu yapmak ticari olmak pop dinlemek hatta hatta onlara azıcık olsun yanaşmak . gunumuz insanina 50 yil oncesinden bahsetsek onlar ilkel onlar aptal diyorlarki aslinda sanki boyle mi ? senin cok zeki oldugun ne malum ? bakin dediklerine : annenize benzemeyin yeni olun veya derler babaniza benzemeyin aslinda eskiye benziyimki adam oluyim onlar bunu geri kafalilik olarak goruyolar . neymis efendim 3 , 5 universite okumus diyebilir misin ki bana turkler gokturk dinini benimsemisler de neden muslumanliği kolay kabul ettiler ? aciklayamassin cunku pis bi ateistsin . burzumda bunu anlatir aslinda onlarinda tanrilari vardi ama onlarin diyorum . SONUÇ : endistüriye kanmayin . dengeyi bozmayın . onlar kiyameti cagiriyor cunku . UYANİN . black metal kulturude ölmesin bu arada :)

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.