Martin Heidegger’in düşünce dünyasında “Seyn” (Varlık), durağan bir kavram değil, bir “Ereignis” (Olay) olarak karşımıza çıkar. Aşağıdaki fragman, Varlığın kendini gizleme ve açma arasındaki gerilimini, temel ile uçurum arasındaki o ince çizgiyi ve “Dünya ile Yeryüzü” arasındaki ezeli çatışmayı ele almaktadır:
»Ereignis« (Olay) olarak »Seyn« — (esirgeme) olarak duraksayan esirgeyicilik. Olgunluk: Meyve ve bahşediş. »Seyn«deki Hiç-vari olan ve karşı-titreşim (Gegenschwung); çatışmalı (»Seyn« mi yoksa Hiçlik mi).
»Seyn«, hakikatin içinde özler (west): Kendi-ni-gizleme için açıklık (Lichtung). Temelin özü (Wesen) olarak hakikat: Temel (Grund) — içinde-temellenilen (Neden olarak “nereden” olan değil).
Temel, uçurum (Ab-grund) olarak temellendirir: Kendi-ni-gizlemenin açıklığı olarak zaruret (Not) (»boşluk« değil, uçurumsal/temelsiz tükenmezlik).
Zaman-Mekân (Zeit-Raum) olarak uçurum (Ab-grund). Zaman-Mekân; çatışmanın (»Seyn« mi yoksa Hiçlik mi) an-lık-mahalli (Augenblicks-stätte).
Yeryüzü (Erde) ve Dünya (Welt) arasındaki çatışma olarak çatışma; çünkü »Seyn«in hakikati ancak sakınmada (Bergung) ve bu [sakınma] da »olan«ın içindeki temellendirici »ara« (Zwischen) olarak [vuku bulur]. Yeryüzü ve Dünyanın birbirinden ayrılması.
Sakınmanın yolları ve biçimleri — »olan«.
Bu fragman Heidegger’in metafiziği aşma çabasının zirvesini temsil eder. Yazar, “Grund” (Temel) kavramını geleneksel mantıktaki “yeter-sebep ilkesi”nden kopararak, onu bir “Ab-grund” (Uçurum) olarak yeniden tanımlar. Buradaki uçurum, varlığın bir zemini olmamasından ziyade, varlığın kendini sürekli geri çekerek (esirgeyerek) yarattığı o sonsuz derinliği ifade eder. Dünya ve Yeryüzü arasındaki çatışma ise; anlamın (Dünya) kapalılıkla (Yeryüzü) olan mücadelesidir. “Seyn”, işte bu çatışmanın tam ortasındaki “ara” bölgede, bir şimşek çakımı gibi “an-lık” olarak kendini gösterir ve sakınır.
Kaynak: Heidegger, M. (1989). Beiträge zur Philosophie (Vom Ereignis) (Gesamtausgabe, Cilt 65). Vittorio Klostermann. (Orijinal çalışma 1936–1938 yıllarında yazılmıştır).
