Toplumsal Roller ve Bireysel Başkaldırı, Mine Saka’nın şiirinde cinsiyetçi normların yerle bir edildiği lirik bir muharebe alanıdır. Şiir, erkeğe atfedilen “hesap ödeme, evi geçindirme, arayışta olma” gibi eylemlerin kadın tarafından sahiplenilmesiyle, toplumsal hafızanın yarattığı “edilgen kadın” imajını yerle bir eder. Felsefe Hayat perspektifinde bu dizeler, sadece bir sitem değil; kadının kendi varoluşsal mülkiyetini ve iradesini ilan ettiği bir uyanış çığlığıdır.
neden hep erkek futbol oynar?
bende oynarım
çok iyi top tutarım!
neden hep erkek hesabı öder?
kendisini zengin mi zanneder?
bende öderim
çünkü zenginim
neden hep erkek çalışır evi geçindirir?
bende çalışırım
bu kadar sene boşuna mı okudum!
neden hep erkek en ufak şeye sinirlenir?
bende sinirlenirim
fazla gerginim
neden hep erkek arayıştadır?
bende öyleyim
listemi gösterebilirim
neden hep erkek kendini her şeyde üstün görür?
bende üstünüm
erkeklerin çoğunun üstüne basıp geçtim
neden hep erkek susar?
bende susarım
çok mu konuşurum sandın?
susmayı severim
neden hep erkek laf atar?
bende atarım
korkak mı sandın?
çok cesurum
senin olmadığın kadar
neden erkek arar?
bende ararım
çok kontörüm var
neden hep erkek saçmalar?
bende saçmalarım
seni seçmem en büyük saçmalıktı!
Mine Saka
Mine Saka, bu şiirde erkeğin tarihsel olarak kodlanmış “üstünlük” alanlarını (ekonomi, cesaret, sertlik) bizzat kadının pratikleriyle dekonstrüktif bir işleme tabi tutar. Hafıza Metafiziği açısından bakıldığında; toplumun kadına “unutturduğu” ya da “yasakladığı” bu eylemler (futbol oynamak, hesap ödemek, aramak), şairin “bende yaparım” nakaratıyla yeniden hatırlanır. Şiirin finalindeki “seni seçmem en büyük saçmalıktı” dizesi, kadının sadece eylemlerinde değil, duygusal kararlarındaki sorumluluğu ve pişmanlığı da üstlenerek tam bir birey haline geldiğinin kanıtıdır.
