Şair Can Murat Demir, tabuları yıkan bu sarsıcı yapıtında, uyuşturucu esrikliği, kenar mahalle çürümesi ve karanlığa satılan ruhlar üzerinden insan psikolojisinin en karanlık labirentlerine iniyor. Çocukluk masumiyetinin kirli sokaklarda nasıl harcandığını; “günahın nikotini”, sıska parmaklar ve ucuz şarap imgeleriyle anlatan bu manifesto, en iyi yeraltı şiirleri arasında yer alacak bir kelime derinliğine sahip.
gecenin kahpe damarlarından çekiyorum esrarı
en kallavi acının uyduruk saatlerinde
orospuların kaşar kokulu iç çamaşırlarını
unutamıyorum cılız bir adamın şişman çığlıklarını
çocuk oluyorum
çünkü her sevişme oraya sığıyor
çünkü her pezevenk beni satıyor karanlığa
sarıyor cigaralığı sarıyor tenini sürtük zamana
korkuyor kokuşuyor yoruluyor
her öpüşmenin zihninde şiir var
tıpkı benim gibi öpüyor sokakların taçsız arsızını
kaçıyor aklım ve soğuyor rüzgarın
sızlıyor acıyan yerlerin kanıyor
dile geliyor öpüştüğün organlar
dumanı az bir sevgilinin
sürtünmesi
terbiyesizce harcıyor kendini
günahın nikotini sıska parmaklarına bulaşıyor
sarsıyorum bazen kovaladığım vücudu
elliyorum ruhunu
beceriyorum kızlık zarını
ne yarıyor
ne de para ediyor kaçkın gri gözlerin
beş paraya mutluluk satıyor
hiç paraya adam öldüren şarap misali
kesintisiz bir sevişmeyi çağırıyor
son deminde bir sevgili
nane aromalı gibi kokan ahşap
uzaklaşıyor pembe panjurlu kara çerçeveli
Can Murat Demir
Yeraltı edebiyatı şiirleri ve modern nihilizm, dijital dünyada steril kalıplardan sıkılan ve sokakların çıplak gerçekliğini arayan niş bir okuyucu kitlesine hitap eder.
