O Gelince Şiiri, K. Jerzy’nin aşk, özlem, hafıza ve insan ruhundaki dönüşümü şiirsel bir dille anlattığı lirik metinlerden biridir. Şiirde tekrar eden “O gelince” söylemi, sevilen kişinin varlığıyla değişen ruh hâlini güçlü imgeler eşliğinde ortaya koymaktadır. Bu yazıda O Gelince Şiiri’nin tam metnini okuyabilir, şiirin kullandığı sembolleri ve duygusal atmosferi inceleyebilirsiniz.
O gelince şimşek çakar gül yüzüne
Yağmur çiselemeye başlar mısralarıma.
O gelince,
Beni ne kadar çok tanıdığını
Öyle bir hissettirir ki
Sır gibi kendimden bile sakladığım alınganlıklarım
Utanırlar.
O gelince,
Güzel bir havadisle heyecandan
Mahallede bağırıp koşan çocuk gibi,
Rüzgarı arkasına almış,
Al yıldızlı bayrak gibi,
Dalgalanır ruhum.
O gelince, hep o gelince!
Adını unutursun ya
Yeni tanıştığın ama yıllardır tanıyormuşçasına
Sevdiğin arkadaşının,
Cümlelerin akıp gider
Ama
Aklının bir köşesinde kalır soru…
Tatlı bir heyecan bedenini sararken,
Utandığını belli etmek istemezsin.
Sanki anladı dersin…
Sanki anladı,
Adını unuttuğumu.
Diyorum ya o gelince,
Ne onun adını hatırlarsın,
Ne de kendi adını.
Bunları unuttuğunu ise,
Ancak,
O gidince
Anlarsın!
K. Jerzy
O Gelince Şiiri, sevilen bir insanın yalnızca varlığıyla bireyin hafızasını, benlik algısını ve duygularını nasıl dönüştürebildiğini anlatmaktadır. Yağmur, rüzgâr, çocukluk ve unutma imgeleri aracılığıyla sevginin insan üzerindeki etkisi sade fakat güçlü bir anlatımla işlenmektedir. Şiirin sonunda unutmanın bile ancak ayrılık gerçekleştiğinde fark edilebildiği vurgulanarak okur duygu yüklü bir kapanışla baş başa bırakılmaktadır.
