Yalnızlık ve varoluş, modern bireyin korku, melankoli, alkol ve yabancılaşma deneyimini parçalı bir iç monolog üzerinden görünür kılmaktadır. Metin, sade yaşam fikrini sorgularken insanın doğum ve ölüm arasındaki sıkışmışlığını karanlık bir ironiyle işlemektedir. Özellikle alkol metaforu etrafında şekillenen anlatı dili, modern insanın ruhsal çöküşünü ve aidiyet krizini varoluşçu bir atmosfer içinde yansıtmaktadır.
Sadelik biraz anlamsız değil mi? Korkunun var oluş çabası sanki. Hak edilmemiş bir hediye sakin insan için. Nereye kadar yalnızlar galaksisinden uzaklaşabilirsiniz ki. Doğum ve ölüm sancısını unutamamış hastalıklı diyar mensupları. Saki yapardı beni rahmetli. Alkol cumhuriyetine vize işlemlerimi yürütüyordu sanki. Bir türlü aydınlık sırası gelmedi alkol ortamlarından. Hep gösterip vermeyen siz değilsiniz, güzel kadınlar. Hep alkol oldu. Haklı da. Vaat ettiği dinamiklerin denklemleri tek hücreli canlılara dayanıyor. Koca götlü insan, peki sen kaç denklemde var olabilirsin?
Askılıkta yer var mı hayatım? geleceğimi asacağım da.
K. Jerzy
