Hiçlik, Göbeksizlik

Bilinç ve bilinmezlikte…

Hiçlik, Aşkınlık, Fena, Göbeksizlik…

Sürekliliğin, değişkenliğin ve bilinmezliğin akışı ile yetkin merakın ‘oluşlarla devinimini’ sürdürmesi, ‘hiçlikte varoluşun’ hikayesini, yazı dilinin döndüğü kadar motiflerle vermeye çalışacağım. Belki bu deneme sonucu akıl hastahanesine alınırsam beni unutmayın.

Hiçlik: Aşkınlık

Aşkınlığa , kelimelerin yetersizliği içinde ‘allegorik’ metaforlar katarak motiflerle bezeyip anlatmaya çalışmak da bir o kadar zor zanaat. Nesnel bir varlık olarak ben , ‘aşkın’ cihette bir metafor sayıklamak ızdırabına kendimi düşürmekle , varoluşun yetkin merakla ‘var’ ettiği insan bilincine bu ‘aşkınlığı’ düşünmeyi/tefekkür etmeyi belkide yakıştırıyordur.

Bir başlangıç tayin etmeden, bir son aramaksızın, biri diğerini akla getirmeden.
Bir bütün bilinç içinde parçaların olmadığı, anların diğer anlara eşliği ile olmamızın ‘bilmekle’ bilinmediği… Dilin ve seslerin henüz ‘evcilleşmediği’ bir bütünlüğü ancak bilincim kadar tahayyül edebiliyorum… Ölüm tam anlamı ile deneyimlenip geriye dönüşle anlatılmadı. Doğum  tam anlamı ve öncesi ile hatırlanmadı. Göbeğinin kesildiğini hatırlayan biri var mı ?
Göbeğinin kesilmesini hatırlayamayan, öncesini yani göbeksizlik halini (!) nasıl hatırlayacak..

Hiçlik içinde ve dışında olanlarla olmayanların bir bütünü, içi ve dışı dualitesi bir motif olarak uygun olmayabilir. Hiçlik bir bütündür sadece.

İki ayrı ve bütün dualite bunalımı:

a) Hiçlik
b) Varlık

Dualitenin bizi götürdüğü nokta ve ”çelişki” nin eseri: Varlık ve yokluk..

Kaos ile daimi değişen bilinmezliğe doğru devinim…
Hiçlik bir bütün ‘zıtlık’ .. Hiçlik bir bütün ‘çelişki’.. İç içe var eden ve yok eden etkenleri tüm ‘çelişkileri’ ile yaşamak ve yaşadığını anlamak, insan/varlık olmaktır. Ona /Hiçliğe karışmış olmak, onun sanallığında ‘zanna’ kapılmaktır. Tarifsiz bir işkence türü: ‘Işık’ olarak yaşama eyleminin bitmezliği, tükenene kadar yanmanın ve tortulardan arınmanın yolu. Işıksız bir varoluşa evrilene kadar tiksinti ve ızdırap… Güneşin çocuğu olduğunu iddia eden tüm insanlık haklı çıktı. Güneş ile övünme tiksindiriciliğini bırakmalıyız. Aranan “Hakikat” inden kendinden haberi yok! Kendini bilmek … Hiçliğin farkındalığı ile düşünmek… Ölmeden evveli bilmek…

Kendinde varlığını bulduğun kadarsız/ölçüsüz…

Bilme meraklısı hiçlik, benim kendimdir.Yolculuğum ‘çelişki/hiçlik’ ile sürüyor.
Beraber ızdırabını çekeceğiz zıtlıkta var olmanın, tek bir bütün halinde kararlılık ölçümüz olup dönüşene kadar… Kaybolmak yok… Yokluk yok… Fena yokluk, aşkınlık gibi görünenler kendime verdiğim imtiyazların sonucudur. Ayrıcalıklı olduğum doğruculuğumdan değildir.
Kendimi ‘hiçlikten’ ayrı görmemin bana verdiği cehaletin sonucudur.

Hiçliğin Mimarı

POPÜLER BAŞLIKLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Önceki İçerikDüşerek Yükselmek‏
Sonraki İçerikYoksun Biliyorum! II

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

Yalnızlık ve Kefaret

Suskundu. Müzik, kulağına usulca ölmesi gerektiğini fısıldıyordu. Aldırmadı. Düşünmeye devam etti. Her zamanki gibi bir sigara yaktı. Dumanı içine çekti, sanki bir an olsun...

Çabuk Gider

takmadım kadınların boş triplerini geçerken seneler şöyle böyle ve çekip gidenlerin iç çekişlerini: asla, dönüş yok geri! ah güzeller, inleyen bedenler, ateşli arzuların şişirdiği taşakların kederi! değil mi ki kızlar çabuk...

Yazmak, Acıyı Çağırmaktır, Hem de Ölesiye

“Yarım kalan insanlar tanıdım” dedi: Bu yüzden sana katlanıyorum aptal, şimdi anladın mı, seni değil bu acıklı durumu seviyorum, bu acınası halini, ucube gibi...

Cinnet

Korkuyorum!.. Kainat çıldırıyor gözümde İntikam bulutları gecemde, gündüzümde Canlanıyor çeşmenin musluk taşı Yoksulluk günlerinin doludizgin ayyaşı Duyuyorum göğsümde bir yılan,ıslık çalan Duyuyorum sesini,alçaldıkça alçalan Cinleri görüyorum bin türlü, yüzleri al En...

Yaratıcı Ruhları Şaşırtmak Zordur!

Sevgili Aslı; Öncelikle sana ilk kez yazmış olmanın heyecanı içindeyim. Bunu bilmeni ve benimle birlikte hissetmeni rica ediyorum. Bu duygu bilgeliğe giden bir yolun henüz...

Hoşçakal Sevgilim

Sessizce yaklaşıyorsun, hep yaptığın gibi.. Çünkü ne zaman seni unutmaya kalkışsam tekrar hatırlatmak için bunu yapıyorsun.. Seni unutmama izin vermiyorsun ama beni çok kolay...

Burzum Müziği

“Yaşlı, soğuk gözler; yaşlı gözler; çayırda; çak yeşil... Varlığın yükünü taşıyordu. İlk ve tek için; ilk ve tek için. Işıktan kaçıyor. Belki sana verir...

Bilinçsiz Duygular

İç savaşlarımızın ikincisinde miydi, üçüncüsünde mi, iyi hatırlamıyorum, evimin bir fersah kadar ötesine gezmeye gitmiştim. Benim ev de bütün kargaşalıkların göbeğinde olmuştur her zaman. Uzağa...

Giordano Bruno’ya Göre Ahlak

Saf varlık yetkin, bir ve ulaşılmazdır. Mutlak olduğundan bizimle hiçbir ortak ölçütü yoktur fakat Doğa'daki hiyerarşi boyunca aşağı indikçe, gücünü, zekasını ve canlılığını değişik...