ah nasıl siliğim
ve neden yalnızlaştırdım bu kadar kendimi
uzaklaştırdım uyuşturdum konuşamaz oldum
sustum.. bunu nasıl becerdiniz
nasıl nefret ettirdiniz kendinizden
ve ben nasıl nefret ettim sizden
akreple yelkovan birbirlerini kovalamaya devam ederken
nasıl devam edeceğim
kendimi uyuşturmaya devam mı edeceğim
yoksa cinnet geçirip hepinizi katledecekmiyim
hayır… yapamam!
galiba yalnız olmaya ve kalmaya ihtiyacım var
ve anlaşılan kendimi uzaklaştırmaya susturmaya
ve uyuşturmaya devam edeceğim
akreple yelkovan birbirlerini kovalamaya devam ederken
bir ara ölüp gideceğim

İlkay Beyaz

 

Kasım 1989 İstanbul doğumluyum. Kaba alkolik adamlığı ve kaliteyi parasıyla ölçen bir babanın ve çocukları için her şeyi yapabilecek fil yürekli minnoş bir annenin üç çocuğundan ikincisiyim. İlkokulumu hala yaşamakta bulunduğum bıçkın semt ağbilerinin ve delikanlılarının sokak köşelerinde çekirdek çitleyip kola içtikleri Bayrampaşa'da okudum. 2006 yılında Ege Üniversitesini kazanıp İzmir'e taşındım ve bekar hayatıma başladım. Kadınlara müziğe şiire ve başkalarının gözünde pis şeyler olan düşkünlüğümü bu yıllarda harmanladım. İnsanlarla konuşmayı pek sevmediğimden yazmaya karar verdim. Yaklaşık üç yıldır şiir yazıyorum ve Edip abi gibi sadece şiir yazmak istiyorum. Bazı ölü şairleri, bazı ölü filozofları, ve bazı ölü müzisyenleri, ölü aşklarım kadar seviyorum. Ve İstanbul'dan nefret ediyorum!

CEVAP VER

Yorumunuzu yazın
Buraya isim yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.