Fikri Yalnızlık

Fikri işkence

Fikri yalnızlık. Ya da yalnızlığın metafiziği diyorum ben ona. İnsanı acımazsızca ezen, tek başınalığa iten ve melankolinin dar boğazlarına sürükleyen bir kötü huylu cin. Derin bir iç çekişin kaynağı ya da ümitsizliğin en saf hali. Boynuzlarında dünyayı taşıyan bir insanın yüküyle özdeş bir ağırlık, hayatın yaşanmasını zorlaştıran tek acı.

Fiziki yalnızlıktan farklı olarak, telafisi mümkün olmayan, insanı dışlayan bir serzenişin yankıları… Dış dünyaya kapalı bir vücudun artık ruha hükmedememesi ve bu sayede kendi içine kapanarak çaresizliğe gömülmesi durumu. Yalnızlığın en ölümcül safhası. Kendine kalmanın en acılı görünümü. Fikri yalnızlık, toplumsallıktan veya insan ilişkileri teorilerinden farklı cereyan eder ve kesinlikle insanın umutsuzluğunu besler.

Bu ölümcül yalnızlık, hayvansallıktan (doğal içgüdülerinden) uzaklaşan, modernleşmeye çalışan insanın değil; kendisini aşan, bu aşmanın verdiği sancıyla debelenen ve bunu paylaşamayan insanın derdidir. Bir seçimin ve bedel ödemenin en kişisel sonucudur.

Eş-ruh arama veya acıya bir kişiyi daha ekleme isteği

İnsan öyle bir radde gelir ki artık bu sorunla baş edemez, sonuçta katatonik bir hal alarak içten içe kendisine ortak aramaya başlar. Bunu dillendirmese de kendi içinde hesaplaşmalara ve arayışa yönelir. Ortak dertler, acı, beslenme, korku, müzik, sanat gibi yüksek değerlerle yola çıkarak kendisini bir diğer ruha adamaya hazırlanır. Onunla ortak potada ruhunu erimek ister. Acısını ve tüm yalnızlığını bir başka ruhun içine akıtmak ve bunu yaparken tüm ruhunu damıtmak ister. Bu sayede kristalize edilmiş hayat, eş ruhun madenlerinde eritilmeye hazır hale gelir. Bu bir birlikteliğin ilk adımıdır. Birlikte ölme isteğinin damarlarda hissedildiği bir ayin gibidir. Sıradan insanlardan farklı olarak, yalnızlık zehri bu sayede atılmaktadır. Yalnızlıktan serseme dönen ruh için bir hayvan dışkısı gibi görünen hayat bu sayede bir nimet gibi kabul görür.

Sonuç; ruh artık zehrini akıtacak bir başka beden bulmuş ve ona tüm hayatının anlamını yüklemiştir. Bu tedavi yöntemi bizim için en sağlıklısı ve en zevklisidir.

Kendine katlanmanın çoğalması ya da insanın bu çoğul hali kendini tatmin etmede kullanması. İşte bu yalnızlığın zehrine karşı başka bir panzehirdir. Bu kısaca şudur: kontrolsüz acı bertaraf edilir ve çöküntü içsel dinamikler(yaratıcılık, farklılık, sanatçılık, kendinde güçlü olma) sayesinde giderilir, son olarak, kişi şu yola (Schopenhauer gibi) başvurur:

Kendime yetiyorum!

Yettiğimi biliyorum. Ve bunun için kimseye ihtiyacım olmadığını da ispatlayacağım. Mutluluğu ancak bu yalnızlıkta bulduğumu haykırmalıyım. Bu varsanım, yalnızlıktan kurtuluşun en kişisel yoludur. Ve bu insanın kendisini bilerek kandırmak zorunda olduğu tek travmadır.

Kendine katlanma, yalnızlık, sezgilerdeki parçalanmışlık, depresyon, acı gibi bir arada çalışan elemanlar sayesinde insan kendisine bir ortak bulduğunda hayatı da bulduğunu anlayacaktır. Bu bağlamda hayatı unutmak istemeyen insanın en faydalı buluşudur diyebiliriz. Bu sayede insan sürekli kendisini acıya, korkuya aç bırakarak, aşkın ve birlikteliğin o dinçleştirici iksirini damarlarında hisseder.

Bu teşhis ve tedavi, acının sağaltılmasının kısa bir tarihidir. Tüm sıra dışı ilişkilerin-aşkın- büyüsüdür. Hayatı onaylayan ruhların bir araya gelerek oluşturduğu tek metafiziktir. Aşka katlanabilirlik katsayısının ya da onun içini yeniden doldurma gayretinin diğer adıdır. Hayatı yaşama ya da bu hayatta ölerek yaşama tercihlerinin yapıldığı tek insani makinedir.

Can Murat Demir

Editör (CMD)
Editör (CMD)http://www.felsefehayat.net
Yazılarını Mavi Melek Edebiyat Topluluğu, Düşünbil gibi dergilerde yayınlama fırsatı buldu. FOL Kitap öncülüğünde bazı kitapların hazırlanmasında görev aldı. Bu kitaplardan bazıları "Sorunsallıkta Yaşamak", Jan Patočka, Plotinos, "Tanrı, Ruh ve Mit", Henri Bergson. 2009 yılından bu yana felsefehayat.net'in (kurucu) editörlüğünü sürdürmektedir.

POPÜLER BAŞLIKLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Önceki İçerikFelsefe ve İnsan
Sonraki İçerikGücün Ululanması

DİĞER YAZILAR

REKLAM

Dahası - Ötekiler - BAŞKASI

Seni Seven Kaderindir!

Bazen hiçbir şey hissetmezsin. Sabrın kalmaz, öfkenden deliye dönersin. Çünkü hayat uzaktır o an, çünkü kendine tahammül edemezsin. Boş, bomboş hissedersin. Hiç kimse yoktur...

Aylak Bir Peygamber, Görevsiz Bir Hayalet Öyküsü

Şu kısacık ömründe, arzu ettiklerinin hiçbiri gerçekleşmedi mi? Yanılıyor olabilir misin? Hayır. Bundan eminim. Ben kaybetmiş biriyim. Halbuki yola çıkmadan bir sürü söz verilmişti bana....

Hıçkırıklarla Uyandım

gecenin kör bir vaktinde hıçkırıklarla uyandım ardımda küçük bir kızın kadınlığa olan küfrü izin vermedi dokunmama o gece sadece aşkı sayıkladım gecenin kör bir vaktinde hıçkırıklarla uyandım organlarımda kapkara...

Hakikat Arayışı Üzerine

Farkında olalım ya da olmayalım insanoğlu bir “amaç veya “amaçlar” uğruna yaşar ve ölür. Yaşam süresince edinilen amaçlar öyle bir etrafımızı sarmıştır ki, “kariyerimde...

Eski Metinlerden Acılar

Karanlığa aldanan bir şey barındırıyordu iradesinde. Belki de sürekli korkuyla dolaşan, asla mutluluğu tatmamış biriydi. Karamsarlığını çok iyi saklamış olan bu adam, orman yalnızlığına...

İnsanın İstekleri

Budalalığımızın başka belirtileri arasında şu da unutulmamalı: İnsan, istekleri yüzünden kendine gerekli olanı bulamaz; bir şeyin tadına vararak değil, hayal ve hevese kapılarak, mutlu...

Alacakaranlığın Sesleri

sana sessizliği ben buldum diyorum yeniden o usul ikindide, adın yakılınca kömürleşince büyük altın alevinde on dokuz yılının. sevgim alacakaranlığın bağlarını çözdü yalnız senin fısıltına vermek için kendini, beyaz odun...

Aşk, Şifa Verici Biricik İlkedir

İnsan dünyanın şu veya bu yerinde bulunduğu için değil, aksine o koca gövdesini bizzat bu dünyada buluverdiği için huzursuz, gergin ve sıkıntılıdır, başka deyişle,...

Küçük Günışığım

küçük günışığım sensiz ruhsuzum gölgem bile yok sokaklarda küçük günışığım aşkımın bekçisi varoluşum sensiz anlamsızım nefes alamam tenin yokken küçük günışığım hayatım ellerinde ben seninim o yataktayken gezinen dudaklarım dokunan ellerim cennetini ararken ben hep seni düşlerim küçük günışığım bırakma sakın sensizken...